دانلود خلاصه و تست رشد دینی، آموزش مفاهیم دینی همگام با روانشناسی رشد ۱۴۰۵ با نمونه رایگان pdf

پیاژه در ۱۹۲۹ پژوهشی درباره «چگونگی تفکر کودکان درباره دنیای طبیعت» انجام داد و در ۱۹۳۰ در پژوهشی دیگر به کارکرد «جاندارپنداری» در رشد دینی کودکان پرداخت.

تعریف کلیدی: ساخته‌پنداری پیاژه در پژوهش نخست، نقش «ساخته‌پنداری» را در زندگی کودکان آزمود و آن را «تلقی کودک از اشیا به عنوان محصول خلقت بشری» تعبیر کرد.

منظور پیاژه از «بشر» در مفهوم ساخته‌پنداری، هم خدا به عنوان یک بشر قدرتمند است و هم قدرت بشری که کودک به آن کیفیت‌های روحانی نسبت می‌دهد.

پیاژه بر پایه تبیین کودک از اصل خورشید، ماه، ابرها، آسمان، بادها و رودها، سه دوره رشد را مشخص کرد:

به خاطر بسپارید: سه دوره ساخته‌پنداری پیاژه اساطیری (چهار تا هفت سال)، فنی (هفت تا ده سال)، ناساخته‌پنداری (پس از ده سالگی)

۱. ساخته‌پنداری اساطیری (چهار تا هفت سال)

۲. ساخته‌پنداری فنی (هفت تا ده سال)

۳. ناساخته‌پنداری (پس از ده سالگی)

در دوره ساخته‌پنداری اساطیری، کودک اصل وجود اشیاء طبیعی را به بشر یا منبعی روحانی نسبت می‌دهد (مثال: خدا آتشی را در آسمان روشن کرده و خورشید به وجود آمده است).

پیاژه معتقد است توضیح پدیدارهای طبیعی پیش از هفت-هشت سالگی امکان ندارد و دلایل کودکان در این سن بیشتر جنبه افسانه‌ای دارد؛ در این مرحله کودک هنوز تصور اساسی از علیت ندارد.

اصل سؤال آزمون استخدامی · آموزگار ابتدایی · مرداد ۱۴۰۴

سؤال ۱۵۱: آموزگاری می‌خواهد مفهوم انتزاعی «توکل بر خدا» را برای دانش‌آموزان کلاس دوم توضیح دهد. با توجه به سطح رشد شناختی آن‌ها کدام روش آموزشی مناسب‌تر است؟

۱) ارائه یک سخنرانی کاملاً نظری درباره تفاوت‌های دقیق توکل، رضا و تسلیم.
۲) استفاده از یک داستان عینی مانند داستان پرنده‌ای که برای یافتن دانه تلاش می‌کند.
۳) درخواست از دانش‌آموزان برای نوشتن یک انشای صدکلمه‌ای درباره مفهوم توکل.
۴) اثبات وجود خدا از طریق براهین فلسفی پیچیده مانند برهان نظم و علیت.

گزینه ۲ صحیح است. دانش‌آموز کلاس دوم در دوره نخست آموزش دینی (پنج تا نه سال) است و تفکرش هنوز به امور عینی و محسوس وابسته است؛ از این رو نباید وارد مفاهیم انتزاعی و استدلال فلسفی شد. بخش عمده آموزش دینی کودکان باید با داستان باشد و داستانی عینی، مانند تلاش پرنده برای یافتن دانه، توکل را همراه با کوشش و به زبان کودک نشان می‌دهد. سخنرانی نظری درباره فرق توکل و رضا و تسلیم، براهین فلسفی، یا نوشتن انشا درباره مفهومی که هنوز درک نشده، از توان فهم این سن بیرون است. درسنامه: ص ۱۲۰

مبحث: هدف و اهمیت مطالعه رشد درک دینی ص ۶۲

سؤال ۳: معلمی برای دانش‌آموزان کلاس اول، صفات خدا را با استدلال‌های دشوار و فراتر از فهم آنان توضیح می‌دهد و نتیجه‌ای نمی‌گیرد. کدام تحلیل درباره ریشه این ناکامی و پیامد این شیوه درست است؟

۱) ریشه در توان ذهنی کودکان است و این شیوه ورود آنان به مرحله بعد را جلو می‌اندازد.
۲) ریشه در نقص برنامه آموزشی است و این شیوه تصورات خام کودکان را کم‌رنگ می‌کند.
۳) ریشه در نقص برنامه آموزشی است و این شیوه تصورات خام کودکان را تقویت می‌کند.
۴) ریشه در توان ذهنی کودکان است و این شیوه تصورات خام آنان را تقویت می‌کند.

گزینه ۳ صحیح است: ریشه در نقص برنامه آموزشی است و این شیوه تصورات خام کودکان را تقویت می‌کند. عمده ناکامی آموزش دینی را باید در نقص برنامه‌ها جست، نه در خود دانش‌آموزان. آموزشی که از فهم کودک فراتر برود، تصورات خام او را اصلاح نمی‌کند و حتی به آن‌ها قوت می‌بخشد، چون کودک برای فهم مطلب دشوار به تفکر خام خودش پناه می‌برد. چنین آموزشی ورود کودک به سطوح بالاتر تفکر را هم به تأخیر می‌اندازد، نه اینکه جلو بیندازد. درسنامه: ص ۶۲

مبحث: هدف و اهمیت مطالعه رشد درک دینی ص ۶۲

سؤال ۴: کدام گزینه درباره ویژگی‌های مربی آگاه در آموزش دینی دوره ابتدایی درست است؟

۱) با روش‌های پیچیده و یک‌باره، خامی تفکر کودک را در کوتاه‌ترین زمان از میان می‌برد.
۲) تا رسیدن کودک به تفکر انتزاعی، از دست زدن به تصورات خام او پرهیز می‌کند.
۳) می‌داند شاگرد در مرحله بعد به چه مفاهیمی می‌رسد و برایش پیش‌بینی می‌کند.
۴) کافی است مراحل رشد دینی همان دوره ابتدایی را بشناسد و به مراحل قبل و بعد نپردازد.

گزینه ۳ صحیح است: می‌داند شاگرد در مرحله بعد به چه مفاهیمی می‌رسد و برایش پیش‌بینی می‌کند. مربی آگاه با روش‌های ساده و به تدریج خامی تفکر کودک را می‌زداید و او را به تصورات واقعی‌تر نزدیک می‌کند؛ پس نه شتاب‌زده و پیچیده کار می‌کند و نه از اصلاح تصورات خام طفره می‌رود. او مفاهیم مرحله بعد را می‌شناسد تا ورود شاگرد به مراحل بالاتر را تسریع کند. دست‌اندرکاران دوره ابتدایی هم باید علاوه بر این دوره، مراحل قبل و بعد آن را بشناسند تا دیدی جامع داشته باشند. درسنامه: ص ۶۲

مرور سریع، به خاطر بسپارید: سه دوره ساخته‌پنداری پیاژه اساطیری (چهار تا هفت سال)، فنی (هفت تا ده سال)، ناساخته‌پنداری (پس از ده سالگی) (فصل ۲، ص ۴۴)

مرور سریع، به خاطر بسپارید: سه دوره رشد دینی هارمز داستان‌های پریان (سه تا شش سال)، واقعی (هفت تا دوازده سال)، فردی (دوازده سال به بعد) (فصل ۲، ص ۴۴)

مرور سریع، دام تستی: ۱ استقرا یا قیاس؟
طراح تست استنتاج کودک در کودکی دوم را استقرایی (کل از جزء) معرفی می‌کند. مواظب باشید: استنتاج کودک در کودکی دوم جزء از جزء است؛ نه کل از جزء (استقرا) و نه جزء از کل (قیاس). (فصل ۱، ص ۵)

مرور سریع، دام تستی: ۲ عقوبت و نعمت در آموزش کودک
طراح تست خطاب مستقیم را، که برای نعمت‌ها بهتر است، به عقوبت‌ها نسبت می‌دهد. مواظب باشید: عقوبت‌های الهی باید به صورت غیرمستقیم و به عنوان نتیجه اعمال ناپسند بدکاران و کفار بیان شوند؛ در مورد نعمت‌های الهی بهتر است خطاب مستقیماً متوجه خود کودک باشد. (فصل ۱، ص ۵)

آزمون جامع جلد دوم، سؤال ۱ از ۱۵ (پاسخش پایان آزمون، در پاسخنامه تشریحی آمده است)

سؤال ۱: آموزگار پایه سوم بیشتر وقت هر جلسه را به توضیح درس می‌گذراند و برای پرسش و تمرین فرصتی نمی‌ماند. کدام توصیه درباره تقسیم وقت کلاس با رشد عقلی دانش‌آموز دبستانی سازگار است؟

۱) حدود دوسوم جلسه بیان درس و باقی پرسش و پاسخ و تمرین
۲) حدود یک‌سوم جلسه بیان درس و باقی پرسش، تمرین و نمایش
۳) سراسر جلسه بیان درس و سپردن همه تمرین‌ها به خانه
۴) نیمی از جلسه بیان درس و نیم دیگر تمرین و مسابقه