دانلود خلاصه و نکات مهم روانشناسی سالمندی دانشگاه پیام نور جدید 1405

سالمندی در گستره عمر

✔ ژرونتولوژی یا پیری‌شناسی علمی است که به مطالعه مسائل مربوط به دوران سالمندی می‌پردازد. سالمندی تغییری است که با گذشت زمان صورت می‌گیرد و روندهای مثبت و منفی دارد. سالمندی شامل فرایندهای زیستی، ادراک، رشد، تکامل و بلوغ است. در دیدگاه عامیانه، سالمندی تنها به عنوان مرحله‌ای از کاهش و زوال جسم و فکر تصور می‌شود.

دوره‌های سنی

✔ تقسیم‌بندی سنی متوسط و تقریبی ارائه شده: دوره میان‌سالی: ۳۰ تا ۵۰ سالگی. دوره پختگی: ۵۰ تا ۶۰ یا ۶۵ سالگی. دوره پیری: ۶۵ سالگی به بعد. طبقه‌بندی افراد مسن (طبق نظر نیوگارتن): سالمندان جوان: ۵۵ تا ۷۵ سال. سالمندان: ۷۵ تا ۸۵ سال. کهنسالان: ۸۵ سال و بالاتر. سن زمانی: برای سنجش کارکردی یا کفایت و عملکرد واقعی است. سن آغاز پیری: در جوامعی که انتظار زندگی مردم تا ۶۵ سال باشد، ۵۵ سالگی آغاز پیری است؛ اما اگر طول عمر متوسط ۸۰ سال باشد، ۶۵ یا ۷۰ سالگی شروع پیری است.

نظریه‌های مرتبط با سالمندی

✔ نظریه عدم تعهد: جامعه فرد را از خود جدا می‌سازد و فرد سالمند به میل خود کمتر خود را درگیر جامعه می‌سازد. نظریه فعالیت: افرادی که در دوران سالمندی فعال باقی می‌مانند، از پیری خود لذت بیشتری می‌برند. نظریه استمرار: بر اساس نظریه سازگاری و انطباق، موفقیت‌آمیز بودن سالمندی بستگی به توانایی شخص در تداوم الگوهای زندگی در طول حیات دارد.

یک الگوی اجتماعی از پیر شدن

✔ نوزادی (۱-۰ سالگی): دریافت واقعیت و بقا. کودکی (۱۱-۱ سالگی): توسعه یادگیری، اجتماعی شدن و تربیت خانوادگی. نوجوانی (۱۷-۱۱ سالگی): توسعه اولین پایه‌های آموزش و فرهنگ‌پذیری. جوانی (۲۵-۱۷ سالگی): اتمام کار وقت، طرح ازدواج و شغل.